โดย เจริญ จูพาณิชย์ - ศิษย์เก่าเภสัชมหิดลรุ่นที่ 4
| 2021 Views |
เมื่อข้ามฟากมาอยู่ปี 3 ที่คณะเภสัช นั้น ผมข้ามมาด้วยความผิดหวัง ในตอนนั้นอยากเรียนแพทย์ แต่ต้องมาเรียนเภสัช จึงไม่ยอมมาเรียน แต่กลับไปอยู่บ้านที่สระบุรีเฉยๆ เที่ยวเล่นไปวันๆ อาจารย์ประดิษฐ์จึงให้ อ.พิสมัย (พี่จี๊ด รุ่น 1) ซึ่งเพิ่งจบและเข้ามาเป็นอาจารย์ ไปตามผมมาพบ เมื่อยู่ต่อหน้าท่าน ท่านก็บอกว่า “เจริญ คุณรู้มั้ยเรียนเภสัชเนี่ยะดีนะ เรียนสบายกว่าเรียนแพทย์ จบเภสัชแล้วก็ทำอะไรได้หลายอย่าง ดีกว่าเป็นแพทย์ เภสัชเปิดโรงงานยาเองก็ได้ หรือไปเป็นที่ปรึกษาของโรงงานได้ เหมือนอย่างผม ก็เป็นที่ปรึกษาให้กับโรงงานแอตแลนติค”
ด้วยคำพูดของท่านที่เหมือนพ่อที่ใจดี ทำให้ผมกลับมาเรียนหนังสือ แต่ก็ชอบอยู่นอกห้องเรียน นั่งเล่นนั่งคุยกับเพื่อนที่ห้องสโมสรนักศึกษา มากกว่าที่จะอยู่ในห้องเรียน ทำให้คะแนนเข้าเรียนและคะแนนข้อสอบ quiz เกือบเป็นศูนย์ อาจารย์ประดิษฐ์ ก็เข้าใจเป็นอย่างดี และพยายามประคับประคองจิตใจ ทำให้ผมมีโอกาสเข้าสอบรายวิชาได้และเรียนจบเป็นเภสัชกรในที่สุดและจบพร้อมเพื่อนๆ รับพระราชทานปริญญาบัตรใน พ.ศ. 2520
ปัจจุบันผมเป็นเจ้าของร้านขายยาที่อำเภอเมือง จังหวัดสระบุรี จากความไม่ชอบอาชีพเภสัช แต่ในที่สุดผมก็รักในวิชาชีพนี้ และมีภรรยาเป็นเภสัชกร แล้วก็มีลูก 1 คนเป็นเภสัชกร ขอบคุณอาจารย์ประดิษฐ์นะครับ
“อาจารย์ขา..สวัสดีค่ะ” นี่คือ คำพูดติดปากของ*น้าหลา* พร้อมกับยกสองมือขึ้นประนมไหว้อย่างสวยงาม ทุกครั้งที่เดินสวนกับ อาจารย์ทุกท่านในคณะเภสัชตั้งแต่ปี3-5 คณะเภสัชของเราในสมัยน้าหลาเป็นคณะเล็ก ๆ มีอาจาร...
อาจารย์ประดิษฐ์ หุตางกูร..รุ่นพี่..อาจารย์..ผู้บังคับบัญชานักศึกษารุ่น 1 (ปี 2511) เรียนปีหนึ่ง ปีสอง ที่ตึกจานบินคณะวิทยาศาสตร์ เรามีรุ่นพี่ ดูแล พูดคุย ทำกิจกรรมต่าง ๆ เมื่อขึ้นปีสามพวกเราต้องข้ามมา...
เย็นวันนั้นเป็นวันสุดท้ายของการสอบ final เทอมสองของปี 5 ซึ่งหมายความว่า สิ้นสุดการเป็นนักศึกษาเภสัชฯ มหิดลแล้ว (ถ้าสอบผ่านครบทุกวิชา) จะว่าไปตอนนั้น ผมมีความรู้สึกทั้งโล่งทั้งสบายตัวสบายใจอย่างที...
|
|
HTML5 Bootstrap Font Awesome