ศิษย์เก่ารำลึก

อาจารย์ประดิษฐ์ หุตางกูร..รุ่นพี่..อาจารย์..ผู้บังคับบัญชา

นักศึกษารุ่น 1 (ปี 2511) เรียนปีหนึ่ง ปีสอง ที่ตึกจานบินคณะวิทยาศาสตร์ เรามีรุ่นพี่ ดูแล พูดคุย ทำกิจกรรมต่าง ๆ เมื่อขึ้นปีสามพวกเราต้องข้ามมาที่พญาไท ซึ่งเป็นนักศึกษากลุ่มเดียว ไม่มีรุ่นพี่ อาจารย์ประดิษฐ์มีความเข้าใจสถานการณ์ของนักศึกษาอย่างพวกเรา จึงจัดอาจารย์ที่ปรึกษาหนึ่งท่านต่อนักศึกษา 2-3 คน และจัดให้พบปะสนทนากันเสมอ จัดให้มีนายกและกรรมการสโมสร เพื่อร่วมกิจกรรมกับคณะอื่น ทริปบอท (Trip Botany) อาจารย์ก็มาร่วมงานสันทนาการตอนเย็น และได้ร่วมรำวงแล่นแต สร้างบรรยากาศที่สนุกสนาน เมื่อพวกเราขึ้นปีสี่ อาจารย์ก็ชวนพวกเราขึ้นรถตู้ไปร่วมทริปบอทกับน้อง มีการเตรียมหนังสือเพลงไปด้วย อาจารย์จะร่วมร้องเพลงกับพวกเรา โดยเฉพาะเพลงที่มีฝ่ายหญิงฝ่ายชาย อาจารย์จะร้องเป็นฝ่ายชาย ที่จำได้ คือเพลงข้องจิต ระหว่างที่พวกเราร้องเพลงอย่างสนุกสนาน รถก็ลื่นไถลลงข้างทาง อาจารย์หันมามองพวกเราด้วยความห่วงใยโดยไม่พูดอะไร แล้วก็เดินทางต่อไป 

ชีวิตดำเนินต่อไปในคณะเภสัชศาสตร์พญาไท พวกเราก็ดื้อรั้นต่อต้านตามวัย แต่ก็ไม่เคยมีปัญหาใหญ่เกิดขึ้น เพราะอาจารย์ประดิษฐ์เป็นผู้มีเมตตาต่อผู้อื่นเสมอ ในแววตาที่น่าเกรงขามแฝงด้วยความเมตตาห่วงใยเสมอ 

รัก เคารพและระลึกถึงอาจารย์เสมอ