ศิษย์เก่ารำลึก

อาจารย์ประดิษฐ์ในภาพจำของผม 

ถ้าคนที่ไม่รู้จักอาจารย์ต้องมองว่าอาจารย์เป็นคนดุเข้าหายากแต่ สาหรับผมที่เป็นบัณฑิตรุ่น 3 เราจะสัมผัสได้ว่าอาจารย์เป็นคนจริงจังกับการงานแต่ก็มีเมตตาและใส่ใจกับลูกศิษย์เป็นอย่างยิ่ง ด้วยเหตุที่ผมทำกิจกรรมของคณะมาโดยตลอด จึงได้มีโอกาสเข้าพบอาจารย์อยู่บ่อยมาก และไม่เคยผิดหวังที่จะได้ข้อแนะนำที่ดีๆ และสามารถนำมาใช้ให้เป็นประโยชน์ในกิจกรรมนักศึกษาได้ทุกครั้ง อาจารย์จะสนับสนุนให้ทำกิจกรรมนักศึกษาเพื่อให้ผ่อนคลายความเครียดจากการเรียน เช่นให้สถานที่จัดตั้งห้องสมุดเภสัชรื่นรมย์ สนามกีฬา การจัดกิจกรรมสันทนาการ งานรับน้อง 

เราเคยมีกิจกรรมนักศึกษาที่ต้องเกี่ยวข้องกับหยุดเรียนเพื่อสนับสนุนการประท้วงของคณะทันตฯ ซึ่งอาจารย์ก็ให้อิสระในการคิดและทำอย่างอิสระแต่จะคอยดูอย่างใส่ใจและให้สติจึงทำให้เราผ่านเหตุการณ์ครั้งนั้นไปได้อย่างเรียบร้อยปลอดภัย และได้ทราบในภายหลังว่าอาจารย์ได้ช่วยประสานในการจัดการเรียนการสอนย้อนหลังเพื่อให้ทันตามหลักสูตรอีกด้วย

ตอนที่เราเป็นพี่ปี 4 มีน้องปี 3 ที่เพิ่งข้ามฟากมาด้วยความรู้สึก”หงุดหงิด”ในกติกาการคัดเลือกมาเรียนเภสัชจากการเรียนรวมเป็นสหวิชาชีพในปี 1 และปี 2 ที่คณะวิทย์ อาจารย์ได้ให้ข้อคิดกับพวกเราว่าจะต้องให้ความรักและความเข้าใจน้องให้มากเป็นพิเศษ ซึ่งเป็นการให้สติก่อนที่จะมีการเพิ่มความ ”หงุดหงิด” ใส่กันมากขึ้น ช่วงนั้นผมรู้สึกได้ว่าทุกฝ่ายซึ่งรวมถึงพี่ปี 5 และคณาจารย์แต่ละท่านได้ช่วยกันสร้างบรรยากาศที่ไม่เพิ่มแรงกดดันให้กับน้อง เราทำกิจกรรมเสริมหลายอย่าง แต่ที่เด่นเห็นจะเป็นกิจกรรม พี่รหัสน้องรหัสที่มีอยู่แล้วซึ่งถูกนำมาใช้อย่างจริงจังเพื่อส่งผ่านความเข้าใจและจริงใจ นับเป็นการเปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาสที่ชัดเจนมาก เพราะน้องปี 3 รุ่นนั้นกลายเป็นรุ่นที่มีความผูกพันกับพี่ๆมาก กลับมาช่วยกันทำกิจกรรมคณะ แล้วมุ่งมั่นในการเรียนจนประสบความสำเร็จและเป็นเภสัชกรที่ดีได้ในที่สุด 

อาจารย์ปลูกฝังความรักความสามัคคีของศิษย์ในแต่ละรุ่นเพื่อให้เกิดแนวร่วมเป็นพลังในการทำงานเพื่อวิชาชีพและสังคมในอนาคต ให้มีกิจกรรมส่งต่อความรักและผูกพันจากรุ่นสู่รุ่นต่อๆกันไป “ชมรมศิษย์เก่าเภสัชมหิดล”เกิดขึ้นได้เพราะแนวคิดและการสนับสนุนอย่างยิ่งของอาจารย์

ผมภูมิใจที่สุดที่ได้เป็นลูกศิษย์อาจารย์ประดิษฐ์ครับ