ศิษย์เก่ารำลึก

ในปี 2525 ดิฉันเป็นนักศึกษาเภสัชศาสตร์ ชั้นปีที่ 3 ได้มีโอกาสพบท่านอาจารย์ประดิษฐ์ หุตางกูร อาจารย์ได้เล่าถึงเรื่องราวการทำงานโรงพยาบาลอำเภอของรุ่นพี่มหิดลรุ่น 6-7 และอาจารย์ได้ให้คำแนะนำว่า “เภสัชกรควรมีบทบาทในการดูแลผู้ป่วยร่วมกับแพทย์ และพยาบาล เภสัชกรควรมีความสามารถทบทวนและติดตามการใช้ยาของผู้ป่วย” คำแนะนำของอาจารย์ในวันนั้น ทำให้ดิฉันมีความสนใจเรียนวิชาที่สามารถนำความรู้ไปดูแลผู้ป่วยได้ชัดเจน เช่น วิชา Clinical Pharmacology, Clinical Pharmacy, Dispensing Pharmacy และ Community Pharmacy มากกว่าวิชาด้านเภสัชอุตสาหกรรม และเมื่อเรียนจบดิฉันได้เลือกไปทำงานที่โรงพยาบาลอำเภอ เมื่อจบการศึกษาในช่วงต้นปี 2527 ดิฉันได้มีโอกาสไปกราบลาอาจารย์ เพื่อไปทำงานที่ รพช.กระนวน อาจารย์ได้สอนเรื่อง ความจำเป็นของประเทศ ที่ต้องมีบัญชียาหลักแห่งชาติ ซึ่งคำสอนในวันนั้นได้สร้างกระบวนทัศน์ของดิฉันให้เป็นฝ่ายสนับสนุนบัญชียาหลักแห่งชาติมาโดยตลอด มาถึงวันนี้เวลาผ่านไปเกือบ 38 ปีบัญชียาหลักแห่งชาติถือว่าเป็นเครื่องมือหลักที่สำคัญของระบบประกันสุขภาพหลักทั้ง 3 ระบบของประเทศ ส่วนตัวดิฉันเองได้รับมอบหมายให้วิเคราะห์ข้อมูลการสั่งใช้ยานอกบัญชียาหลักแห่งชาติของผู้ป่วยนอก ระบบสิทธิสวัสดิการรักษาพยาบาลข้าราชการ ปีงบประมาณ 2552-2558 คำแนะนำของอาจารย์ในครั้งสุดท้ายที่ได้พบกัน จึงเปรียบเหมือนอาจารย์ได้ทำให้เรื่องบัญชียาหลักแห่งชาติอยู่ในใจของการทำงานของดิฉันตลอดมา ข้อความข้างต้นเป็นประสบการณ์ที่ดิฉันได้รับคำสอน คำแนะนำจากอาจารย์ การสนทนาในตอนนั้นจำได้ว่าอาจารย์มีความรอบรู้ สายตากว้างไกล สุขุม อ่อนโยน เต็มเปี่ยมด้วยความเมตตา สาหรับดิฉันแล้วท่านอาจารย์ประดิษฐ์ หุตางกูร เป็นปูชนียบุคคล และเป็นต้นแบบของการเป็นอาจารย์

รศ.ดร.จุฬาภรณ์ ลิมวัฒนานนท์

ภาควิชาเภสัชกรรมคลินิก มหาวิทยาลัยขอนแก่น 

22 มิถุนายน 2564