ศิษย์เก่ารำลึก

ย้อนกลับไปในช่วงที่นักศึกษาคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล รุ่นที่ 13 ข้ามฟากมาเรียนต่อปีที่ 3 ถึงปีที่ 5 ที่คณะเภสัชศาสตร์โดยตรง เราโชคดีที่ได้มีโอกาสเรียนวิชา Pharmacy Orientation กับท่านอาจารย์ประดิษฐ์ หุตางกูร เป็นรุ่นสุดท้าย แต่ด้วยความที่ท่านเป็นคณบดี และอายุมากกว่าพวกเราประมาณ 40 ปี จึงอาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้เราอาจจะไม่ได้มีความใกล้ชิดกับท่าน เมื่อเปรียบเทียบกับอาจารย์อีกหลายท่านในคณะ ที่มีอายุมากกว่าพวกเราไม่มากนัก แม้ว่าท่านอาจารย์ประดิษฐ์จะมีลักษณะของผู้ใหญ่ใจดี แต่ในขณะเดียวกันท่านก็มีลักษณะที่ทำให้เราเกิดความเคารพยำเกรงด้วยเช่นกัน บางทีก็อดคิดไม่ได้ว่าลักษณะแบบนี้กระมังที่เรียกว่าเป็นผู้มีบารมี แต่ถึงจะไม่ได้มีโอกาสใกล้ชิด เราก็ยังจดจำภาพลักษณ์ของท่านได้เสมอ สุภาพบุรุษผู้สง่างาม มีความเป็นผู้ดี มีบุคลิกภาพที่มีความมั่นใจในตนเอง แต่ก็ยังคงเห็นความสุภาพได้อย่างชัดเจน จึงอดที่จะใจหายและเสียใจไม่ได้ เมื่อทราบข่าวการจากไปของท่าน ภายหลังจากที่เกษียณอายุราชการไปเพียง 2 ปี ในฐานะที่เป็นเพียงนักศึกษา พวกเราอาจจะไม่ทราบถึงรายละเอียดและคุณงามความดี ที่ท่านได้มอบไว้ให้แก่วงการเภสัชกรรมของไทยเท่าใดนัก ได้มีโอกาสรับทราบรายละเอียดเกี่ยวกับชีวิตและการทำงานของท่าน จากหนังสือที่ท่านอาจารย์ธิดา นิงสานนท์และคณะทำงาน ได้ตั้งใจทำออกมาเพื่อแสดงถึงความเคารพรักและเชิดชูเกียรติประวัติของท่านเมื่อประมาณ 10 ปีที่ผ่านมา และจากหนังสือเล่มนั้นเอง ที่ทำให้ทราบว่าการที่คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล มีชื่อเสียงและเป็นที่ยอมรับในระดับนานาชาตินั้น มาจากความมุ่งมั่นและวางรากฐานอย่างมั่นคงจากท่านอาจารย์ประดิษฐ์ หุตางกูร โดยมีท่านคณบดีอีกหลายท่านได้สืบสานปณิธานมาจนถึงทุกวันนี้

ในวาระที่คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล จะจัดงาน  100 ปีชาตกาล อาจารย์ประดิษฐ์ หุตางกูร พวกเราศิษย์เก่าคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดลรุ่น 13 ขอน้อมรำลึกถึงพระคุณของท่านอาจารย์ประดิษฐ์ หุตางกูรด้วยความเคารพรักยิ่ง