คำไว้อาลัย

อาจารย์ผู้เป็นที่เคารพอย่างสูง

อาจารย์ประดิษฐ์เป็นหลาย ๆ อย่างในชีวิตของลูกศิษย์และผู้ใต้บังคับบัญชา

ได้มีโอกาสพบอาจารย์ประดิษฐ์ หุตางกูร เป็นครั้งแรกเมื่อเริ่มเป็นลูกศิษย์ของอาจารย์ในชั้นเรียนปีที่ 3 วิชา Pharmacy Orientation ในปี พ.ศ. 2513 ที่ห้องบรรยายตึกเก่าในรั้วจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อาจารย์จำรายละเอียดประวัติต่าง ๆ ยืนเล่าให้นักศึกษาฟังได้เป็นชั่วโมงตลอดเทอม

ได้มีโอกาสพบอาจารย์อีกครั้งหลังจากผ่านไปหลายปีเมื่อไปสมัครงานเป็นอาจารย์ที่คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ก็เปลี่ยนสถานภาพจากลูกศิษย์เป็นผู้ใต้บังคับบัญชา แต่ความเคารพในตัวอาจารย์ก็ยังเหมือนเดิม ความเกรงใจเพิ่มขึ้นมาอย่างมาก ถ้าเข้าคณะฯสายไปสัก 5 นาทีจะเริ่มมีความรู้สึกผิดเมื่อแล่นผ่านบริเณหน้าตึกที่อาจารย์ยืนอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ อาจารย์มาทำงานเช้ามากทุกวัน เป็นตัวอย่างที่ดีให้ทุก ๆ คน....ปีแรกๆที่เข้าไปทำงาน อาจารย์เดินเข้าโรงอาหาร (โรงเก่า ๆ โรงเดิมก่อนสร้างอาคารเทพรัตน์) ไปนั่งที่ประจำ สักครู่แม่ค้าก็จะยกอาหารมาตั้งให้ที่โต๊ะ โดยอาจารย์ไม่ต้องสั่งสักคำ สงสัยอยู่หลายวันเลยต้องถามพี่ ๆ ที่อยู่มาก่อน คำตอบ คือ อาจารย์เป็นคนกินง่าย กินเหมือนเดิมทุกวัน ไม่เคยเปลี่ยน เลยไม่ต้องสั่งอาหาร ไม่ต้องเสียเวลาไปยืนคิดหน้าร้านแม่ค้าทุกวันแบบเรา ๆ .....อาจารย์สั่งงานตามสายบังคับบัญชา ไม่ก้าวก่ายล้ำเส้น ยกเว้นเมื่อมีปัญหาผู้น้อยไม่ยอมร่วมมือ อาจารย์ไม่ได้สั่งให้ไปพบเพื่ออบรม แต่เดินขึ้นบันได 3 ชั้นเพื่อมาหว่านล้อม.......ตลอดหลาย ๆ ปีที่เป็นอาจารย์ผู้น้อย ได้ยินเสียงเล่าลือจากทุกคนที่ทำงานให้อาจารย์ บอกตรงกันว่าเมื่อไหร่ที่ทำงานแล้วมีปัญหาก็จะสามารถเดินเข้าไปเคาะประตูห้องของอาจารย์ได้เสมอ แล้วอาจารย์ก็จะมีวิธีการและหนทางแก้ปัญหาให้ แต่ถ้าพลาดพลั้งทำงานเสียหายไปแล้ว ก็ยังเดินขึ้นไปหาอาจารย์แล้วสารภาพผิดได้อยู่ดี คำตอบที่ได้ คือ "ผมรับผิดชอบเอง" แล้วก็เป็นตามนั้น คือ อาจารย์ไม่เคยโยนความผิดไปให้คนทำงาน เมื่อมีหัวหน้าแบบนี้ ลูกน้องก็ทำงานให้อย่างถวายชีวิต ขอแค่ให้อาจารย์เอ่ยปากเท่านั้น......ตาชั่งของอาจารย์เอียงเสมอเมื่อต้องชั่งระหว่างงานกับสุขภาพ งานมาก่อนเสมอ สุขภาพไว้ทีหลัง คุณสมบัตินี้ดีกับคณะ ดีกับมหาวิทยาลัย แต่ไม่ดีสำหรับอาจารย์  และแล้วอาจารย์ก็จากพวกเราไป...........

ในปีนี้ที่น่าจะเป็นปีครบรอบวันเกิด 100 ปีของอาจารย์ คาดว่าอาจารย์คงจะเหลือบตาลงมาดูคณะและผู้คนในคณะว่าทำงานกันไปได้ดีอยู่รึเปล่า สุขกายสบายดีกันรึไม่ อาจารย์คงส่งแรงใจมาช่วยให้คณะเติบโตก้าวหน้าต่อไปเรื่อยๆ

กราบอวยพรวันเกิดอาจารย์ที่เคารพรัก