คำไว้อาลัย

อาจารย์ประดิษฐ์ หุตางกูร ในความทรงจำ

เมื่อเอ่ยนามอาจารย์ประดิษฐ์ หุตางกูร ทุกคนคงจะนึกถึงอาจารย์ที่สูงสง่าน่าเกรงขาม มีความเป็นผู้นำ มีวิสัยทัศน์ที่ก้าวไกล อาจารย์สนับสนุนให้มีการก่อตั้งร้านยา เพื่อเป็นแหล่งฝึกงานของนักศึกษาเภสัชศาสตร์ ซึ่งนับเป็นร้านแรกของคณะเภสัชศาสตร์ในประเทศไทย และผลักดันให้ทุกภาควิชาเข้ามามีส่วนร่วม ทำงานร่วมกัน อีกทั้งได้มีการนำความรู้ที่มีมาใช้ในร้านขายยา เป็นการผสมผสานระหว่างทฤษฎีและปฏิบัติ และเป็นการเรียนรู้ปัญหาของชุมชนและนำกลับมาใช้ในการสอนนักศึกษาได้อีกทางหนึ่ง

อาจารย์ประดิษฐ์เป็นผู้ที่มีคุณูปการอย่างใหญ่หลวงต่อคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล  ท่านเป็นผู้อุทิศตัวและทุ่มเทให้กับคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดลเป็นอย่างมาก อาจารย์เป็นคนพูดน้อย มีชีวิตที่เรียบง่าย สมถะ และขยันมาทำงานแต่เช้า วันไหนที่ไม่ได้ไปประชุมนอกคณะฯ อาจารย์จะเดินมาทานข้าวกลางวันที่โรงอาหารและนั่งที่เดิมที่นั่งเป็นประจำคือเก้าอี้ติดประตูทางเข้าโรงอาหาร สั่งอาหารเมนูเดิมข้าวผัด กับ โอเลี้ยง อาจารย์เป็นผู้ใหญ่ที่น่าเคารพนับถือ วางตัวเสมอต้นเสมอปลาย แม้ท่านเกษียณไปแล้วท่านก็ยังแวะมาที่คณะเสมอๆ  จำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่เจอกับอาจารย์คือท่านเดินเข้ามาในร้านยาของคณะ ด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มอย่างมีความสุข แม้ว่าอาจารย์จะจากไปนานแล้ว ความทรงจำที่เกี่ยวกับอาจารย์ยังคงอยู่และแจ่มชัดเสมอ

อาจารย์ประดิษฐ์ จะคงอยู่ในใจของอาจารย์คณะเภสัช มหิดลตลอดไป