คำไว้อาลัย

“จำเนียร รำลึกถึง อาจารย์ประดิษฐ์”

ขอเรียกตัวเองว่าจำเนียร ในเนื้อหาที่เขียนนี้ จำเนียร เริ่มทำงานที่คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ประมาณปี พ.ศ. 2509 ขณะนั้น อาจารย์ประดิษฐ์ หุตางกูร เป็นเลขานุการคณะฯ 

จนกระทั่ง อาจารย์ประดิษฐ์ ไปตั้งคณะใหม่ที่ ทุ่งพญาไท ประมาณปี พ.ศ. 2512 และเจ้าหน้าที่ มี

1. พี่แหม่ม (นางดาวพิมล เรืองแสงดี) 
2. นางจำเนียร ภวังคนันต์
3. นายทองอินทร์ พฤศชาติ

มี 3 คนเอง

ประมาณ ปี พ.ศ. 2514 พวกเรา 3 คน ก็ย้ายมาอยู่คณะเภสัชฯ แห่งใหม่ที่ ถนนศรีอยุธยา ต่อมาคณะเภสัชฯ ก็ได้รับเจ้าหน้าที่ – คนงานเพิ่มเติมอีกมากมาย อาจารย์ประดิษฐ์ หุตางกูร เป็นคนมีเมตตา ไม่พูดเยอะ ใคร ๆ ที่ทำผิด อาจารย์ก็เรียกมาสอบสวนด้วยตัวเองก่อน เหมือนพ่อดุลูก ๆ เลย เท่าที่จำเนียรทำงานมากับอาจารย์นะ อาจารย์มาทำงานเช้ามาก ๆ เลยค่ะ สังเกตดูพวกเรา (อาจารย์และเจ้าหน้าที่) แทบทุกคน จำเนียรด้วยไม่รู้ว่ากลัวอะไรอาจารย์ประดิษฐ์ เวลาจะเข้าหาอาจารย์นะ ต้องแอบดูก่อนทั้ง ๆ ที่อาจารย์ไม่ดุเลย พูดก็น้อย จำเนียรรู้สึกว่าอาจารย์มีบารมีมาก ๆ เป็นอาจารย์ที่น่ารักมากค่ะ มีเมตตากับลูกน้องทุก ๆ คนทั้งอาจารย์และเจ้าหน้าที่ค่ะ