รายงานผลการวิจัยทางคลินิกโดย ดร. Sean Nordt และคณะ ซึ่งทำการทดลองแบบไขว้ (crossover study with 7-days washout period) เพื่อศึกษาผลของการให้ยาแอสไพรินขนาดสูง (supratherapeutic dose) 1,950 mg ในรูปแบบของยาเม็ดแบบกลืน (solid-swallowed) แบบเคี้ยวแล้วกลืน (chewed-and-swallowed) และแบบเคี้ยว (chewable) เปรียบเทียบกัน ในอาสาสมัครสุขภาพดี อายุเฉลี่ย 31 ปี จำนวน 14 ราย และพบว่า เมื่อให้ยาแอสไพริน (ภายหลังการงดอาหาร 6 ชั่วโมง) chewable aspirin จะถูกดูดซึมได้ดีและรวดเร็วกว่า regular aspirin ทั้งนี้จากการตรวจวัดระดับยาแอสไพรินในกระแสเลือด (mean peak concentrations) ที่เวลา 3 ชั่วโมง ซึ่งมีค่าเท่ากับ 10.4, 11.3 และ 12.2 mg/dL สำหรับ solid-swallowed, chewed-and-swallowed และ chewable ตามลำดับ นอกจากนี้ ยังสามารถตรวจพบ salicylate ในกระแสเลือดของอาสาสมัครทุกคนที่ได้รับ chewable aspirin ที่เวลา 45 นาที หลังให้ยา แต่ตรวจพบ salicylate ได้เพียง 8 ราย และ 13 ราย ที่เวลา 60 นาที เมื่อได้รับยา solid-swallowed และ chewed-and-swallowed aspirin
การศึกษาครั้งนี้ให้ข้อสรุปที่สอดคล้องกันกับแนวทางการรักษา Acute Coronary Syndrome (ACS) ในปัจจุบันโดย AHA และ ACA ซึ่งแนะนำว่า ยาแอสไพรินแบบเคี้ยว เป็นทางเลือกในการให้ยาแก่ผู้ป่วยที่ดีที่สุด อย่างไรก็ตาม ยังคงต้องติดตามการศึกษาทางคลินิกเพิ่มเติม เพื่อยืนยันประสิทธิภาพของยาในการรักษาผู้ป่วย ACS
การศึกษาครั้งนี้ให้ข้อสรุปที่สอดคล้องกันกับแนวทางการรักษา Acute Coronary Syndrome (ACS) ในปัจจุบันโดย AHA และ ACA ซึ่งแนะนำว่า ยาแอสไพรินแบบเคี้ยว เป็นทางเลือกในการให้ยาแก่ผู้ป่วยที่ดีที่สุด อย่างไรก็ตาม ยังคงต้องติดตามการศึกษาทางคลินิกเพิ่มเติม เพื่อยืนยันประสิทธิภาพของยาในการรักษาผู้ป่วย ACS
เอกสารอ้างอิง
Nordt S, Clark R, Castillo E, et al. Comparison of three aspirin formulations. Acad Emerg Med 2009; 16 (Suppl 1):S111