กลับรายการ
Bioadhesive agents มีอะไรบ้างครับ และ Main Ingredient ของBioadhesive form โดยทั่วไปใช้อะไร
7,355 views
คำถาม
Bioadhesive agents มีอะไรบ้างครับ และ Main Ingredient ของBioadhesive form โดยทั่วไปใช้อะไร
คำตอบ
Bioadhesive agents หรือ Mucoadhesive agents โดยทั่วไป หมายถึงโพลิเมอร์ชนิดที่ได้จากธรรมชาติ, กึ่งสังเคราะห์ หรือโพลิเมอร์สังเคราะห์ ซึ่งมีคุณสมบัติยึดเกาะกับ mucus membrane ของร่างกายได้ ฌพลิเมอร์เหล่านี้ถูกนำมาใช้พัฒนาระบบควบคุมการปลดปล่อยยาในระบบทางเดินอาหาร (oral delivery) เป็นหลัก แต่มีบางรายงานการวิจับที่นำโพลิเมอร์เหล่านี้มาใช้นำส่งยาผ่านทางเยื่อบุอื่นๆ เช่น การนำส่งยาผ่านเยื่อบุช่องคลอด (Intravaginal drug delivery) เป็นต้น อย่างไรก็ตาม หากกล่าวถึงคำว่า “Mucoadhesion” นักวิจัยทางเภสัชกรรมเทคโนโลยีมักนึกถึงอันตรกิริยา (Interaction) ระหว่าง mucin layer ซึ่งคลอบคลุมตลอดทางเดินอาหาร กับbioadhesive polymer
โพลิเมอร์ที่ถูกนำมาใช้ในการนำส่งยาผ่านทางเยื่อบุ (Mucoadhesive drug delivery systems : MADDS) มักเป็นโพลิเมอร์ที่มีคุณสมบัติชอบน้ำสูง (hydrophilicity) เพราะมีแนวโน้มในการเกาะติดกับเยื่อบุได้ง่าย นอกจากนี้ยังมีการพัฒนาในโพลิเมอร์เหล่านี้มีขนาดจิ๋ว (ไมโคร-นาโนเมตร) เพื่อเพิ่มพื้นที่ผิวสัมผัสระบบนำส่งอีกด้วย โดยนักวิจัยอาจออกแบบให้โพลิเมอร์ยึดเกาะบริเวณใดบริเวณหนึ่งของระบบทางเดินอาหารอย่างจำเพาะเจาะจง เช่น ยึดติดไว้ภายในช่องปาก (buccal/ sublingual routes), หลอดอาหาร (esophagus) , กระเพาะอาหาร(stomach), ลำไส้เล็ก (small intestine) หรือ colon เป็นต้น โดยอาศัยคุณลักษณะทางกายภาพและสรีรวิทยาที่แตกต่างหันภายในระบบทางเดินอาหารแต่ละช่วง เช่น ความเป็นกรด-ด่าง (pH) , เอนไซม์ เป็นต้น
ตัวอย่างของโพลิเมอร์ที่นิยมใช้ในการพัฒนา MADDS ได้แก่ polyacrylic polymers ( เช่น carbopol, polycarbophil) , สารผสมระหว่าง hydroxypropylcellulose (HPC) กับ ethylcellulose (EC) ในอัตราส่วนผสมต่างๆ นอกจากนี้ยังมีรายงานวิจัย นำ chitosan มาผสมกับ HPC และ EC เพื่อนำมาใช้ส่งยาผ่านทางเยื่อบุอีกด้วย
โพลิเมอร์ที่ถูกนำมาใช้ในการนำส่งยาผ่านทางเยื่อบุ (Mucoadhesive drug delivery systems : MADDS) มักเป็นโพลิเมอร์ที่มีคุณสมบัติชอบน้ำสูง (hydrophilicity) เพราะมีแนวโน้มในการเกาะติดกับเยื่อบุได้ง่าย นอกจากนี้ยังมีการพัฒนาในโพลิเมอร์เหล่านี้มีขนาดจิ๋ว (ไมโคร-นาโนเมตร) เพื่อเพิ่มพื้นที่ผิวสัมผัสระบบนำส่งอีกด้วย โดยนักวิจัยอาจออกแบบให้โพลิเมอร์ยึดเกาะบริเวณใดบริเวณหนึ่งของระบบทางเดินอาหารอย่างจำเพาะเจาะจง เช่น ยึดติดไว้ภายในช่องปาก (buccal/ sublingual routes), หลอดอาหาร (esophagus) , กระเพาะอาหาร(stomach), ลำไส้เล็ก (small intestine) หรือ colon เป็นต้น โดยอาศัยคุณลักษณะทางกายภาพและสรีรวิทยาที่แตกต่างหันภายในระบบทางเดินอาหารแต่ละช่วง เช่น ความเป็นกรด-ด่าง (pH) , เอนไซม์ เป็นต้น
ตัวอย่างของโพลิเมอร์ที่นิยมใช้ในการพัฒนา MADDS ได้แก่ polyacrylic polymers ( เช่น carbopol, polycarbophil) , สารผสมระหว่าง hydroxypropylcellulose (HPC) กับ ethylcellulose (EC) ในอัตราส่วนผสมต่างๆ นอกจากนี้ยังมีรายงานวิจัย นำ chitosan มาผสมกับ HPC และ EC เพื่อนำมาใช้ส่งยาผ่านทางเยื่อบุอีกด้วย
เอกสารอ้างอิง
1. ยุพิน รุ่งเวชวุฒิวิทยา . การควบคุมการปลดปล่อยยารับประทาน. ใน Advances in Industrial Pharmaceutical Technology II. หน้า 13-14
2.Kim KH, Singh BN. Drug delivery-Oral route. In, Encyclopedia of Pharmaceutical Technology Volume I. pp 896-897
2.Kim KH, Singh BN. Drug delivery-Oral route. In, Encyclopedia of Pharmaceutical Technology Volume I. pp 896-897